ตั้งอยู่บ้านดอยเวียง หมู่ที่ ๙ตำบลบ้านธิ ห่างจากอำเภอบ้านธิประมาณ ๗ กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ ๑๕ ไร่และบนดอยเป็นที่ประดิษฐานเจดีย์เก่าแก่ซึ่งมีพระสารีริกธาตุบรรจุอยู่ สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. ๑๒๒๐ ในสมัยพระนางจามเทวีตามตำนานจารึกในใบลานเล่าว่าขุนหลวงปาละวิจามาตั้งเมืองที่นี่ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านและได้สร้างวัดไว้บนดอยต่อมาถูกไฟป่าไหม้ลุกลาม ทำให้เหลือแต่เจดีย์และศาลาเล็ก ๆ หลังหนึ่งวัดนี้ยังมีพระพุทธรูปเก่าแก่อีก ๓ องค์ องค์แรกเป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางมารวิชัยหน้าตักกว้าง ๒๙ นิ้วมีเรื่องเล่าว่าครั้งหนึ่งฝนแล้งชาวบ้านเดือดร้อนเลยนำพระองค์นี้มาแห่ขอฝนปรากฎว่าฝนตกชาวบ้านจึงพร้อมใจกันตั้งชื่อพระองค์นี้ว่า “พระเจ้าสายฝน”  องค์ที่สองหน้าตักกว้าง๙๙ นิ้ว ประดิษฐานที่ศาลาการเปรียญ  องค์ที่สามหน้าตักกว้าง ๘๙นิ้วประดิษฐานที่เชิงดอย ทั้งสององค์ข้างในเป็นศิลาแลงและข้างนอกฉาบปูนสมัยที่ค้นพบนั้นเหลือไม่เต็มองค์เศียรปักดินชาวบ้านจึงเรียกว่า “พระเจ้าดำดิน” ชั้นบนสุดของดอยเป็นที่ประดิษฐานของเจดีย์ธาตุดอยเวียง และทุก ๆ ปีในวันแรม ๘ ค่ำเดือน ๗ จะมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ

แหล่งข้อมูล: thai.tourismthailand.org